In-the-Mirror

: )

المیرا — Wed, 29 Apr 2009 07:49:03 GMT

زندگی خوبه! (همین یه جمله ساده همیشه قابل بیان نیست)

با کسی که دوستش دارم ازدواج کردم
درسی که دوست دارم رو توی دانشگاه درس می دم
به عنوان پایان نامه ارشدم, رو موضوعی که علاقه مندم کار می کنم
و از همه مهمتر کسانی که دوستشون دارم سالم و خوشحالند.

برای همه آدمها "زندگی خوب" و "زندگی عالی" آرزو می کنم و اگر هم "زندگی سخت" می گذره, امیدوارم خدا همیشه کنارمون باشه که زودتر و با دست پر از گذرگاههای اون رد بشیم. :)

یه جمله خوب تو ایملهام خوندم گفتم اینجا بگذارمش برای خودم و برای شما...

از نظر گاندی هفت موردی که بدون هفت مورد دیگر خطرناک هستند
1-ثروت ، بدون زحمت
2- لذت، بدون وجدان
3- دانش، بدون شخصیت
4- تجارت، بدون اخلاق
5- علم، بدون انسانیت
6- عبادت، بدون ایثار
7- سیاست، بدون شرافت
این هفت مورد را گاندی تنها چند روز پیش از مرگش بر روی یک تکه کاغذ نوشت و به نوه اش داد. اعتقاد بر این است که وی این موارد را در جست و جوی خود برای یافتن ریشه های خشونت شناسایی کرد. در نظر گرفتن این موارد، بهترین راه جلوگیری از بروز خشونت در یک فرد و یا جامعه است.
خشونتی که آن را "خشونت پنهان" می نامند

از یابنده تقاضا دارم...

المیرا — Thu, 25 Sep 2008 20:32:47 GMT

امروز یه اتفاق بد؟ خیلی بد؟ تا حدودی بد؟ فقط یه اتفاق؟ افتاد...

کیفم رو که توش شناسنامه، کارت ملی، عابر بانک، کارت ورود خروج راه آهن، موبایل و فلاش مموریم بود رو تحویل مسئول استخر دادم. وقتی برگشتم کیفم گم!!؟؟ شده بود. دختره توی چشمم ضُل زد (نمی دونم املاش درسته یا نه) و گفت که چیزی از من تحویل نگرفته!

هنوز ناراحتم و نمی دونم چه اتفاقی خواهد افتاد . بقول فتانه "تنها چارم اینه که نذر کنم فردا پیدا بشه! مملکت صاحب الزمانه دیگه! استخری که با قراردادهای کلان داره می چرخه و ورودی اش 10000 تومن نباید کمدهای قفل دار داشته باشه؟ اگه نداشته باشه آدم باید دردش رو به کی بگه؟؟؟ اصولا آدم باید دردش رو به کی بگه؟؟ آهان رفتم به کلانتری دردمو گفتم گفت برو فردا بیا تا فردا مشکلی پیش نمی یاد؟؟ ایشا الله که نمیاد!

مامان امشب از تبریز بر می گرده! سوپر وومن زندگی ام فردا کمکم می کنه که خودمو ببخشم! ببخشم که چرا اون دختره بی مسئولیت بود. چرا مسئول اون دختره بی مسئولیت بود و.... همینطور خودمو ببخشم که چرا به اون آدم اعتماد کردم؟ چرا تا موقعی که کیف رو جای امن نگذاشته بود تعقیبش نکردم و یه ربع یه بار بهش سر نزدم. فکر نکنید به اینجا ها ختم می شه! اینجور موقعها (بسته به اهمیت موضوع) می تونم زنجیره قضاوت خودمو و بگیرم و تا "اصلا چرا دنیا اومدم پیش برم؛

کاش فردا معجزه ای می شد و منو از المثنی کردن اینهمه کارت نجات می داد

یه چیز خنده دار به خانم دزده یا یابنده عزیر اس ام اس زدم که اگه تا فردا کیفمو بیاره کاریش ندارم!!!

یوگا

المیرا — Sun, 24 Aug 2008 11:42:57 GMT

دارم یه سری از پروژه های مهم و عقب افتاده ام رو انجام می دم.. از اونا که همیشه می گفتم یکی از این روزا می رم سراغشون...

دریا

المیرا — Sat, 19 Jul 2008 11:43:05 GMT

فک کن...

تو این گرما بری دریا....

سوار یه کشتی تفریحی بشی...

وقتی حسابی از ساحل دور شدی...

بپری تو آب که شنا کنی...

شنا هم بلد نباشی غرق شی ... بمیری....

Match Point

المیرا — Fri, 27 Jun 2008 19:47:55 GMT

یه هفته ای هست اومدم خونه... و تو این یه هفته استراحت کردم و سر خودم رو با انجام یه سری کار روتین مشغول کردم به امید اینکه کمی انگیزه های متلاشی شدم رو تجدید قوا کنم. تکرار زیاد "نتایج کم در برابر تلاش زیاد" مدتیه کسل کننده شده و تا اندازه ای روحیه جنگنده ام رو ضعیف کرده! البته موقتیه چون بیدی نیستم که به هیچ بادی بلرزم.

هفته پیش فیلم "Match Point" وودی آلن با بازی جاناتان میر و اسکارلت یوهانسون رو دیدم. فیلم تاثیر گذاری بود و تا همین امروز صحنه ها و دیالوگهاش تو ذهنم می چرخید. خود وودی آلن ادعا کرده که این فیلم بهتربن فیلمشه به همین دلیل ببینیدش!

البته واقعیتهائی که توی فیلم مطرح می شه مثل خیلی از واقعیتهای دنیا تلخه! ولی چه می شه کرد دیدن فیلم تلخ ، خوردن قهوه تلخ و بحث روی موضوعهای تلخ هم تا حدی تبدیل به یه عادت شیرین شده... اگه با من موافقید پس فیلمو ببینید! و اگر دیدین خوشحال می شم خبرم کنید که با هم درموردش صحبت کنیم... حرف زدن در موردش تو گلوم قلمبه شده.

خیلی تلاش کردم اینجا در موردش چیزهائی که ذهنم رو درگیر کرده بنویسم ولی خیلی کار مشکلی بود. داستان و بازیها و کارگردانی اونقدر تاثیر گذاره که نوشتن در موردش توی چند پاراگراف کار آسونی نیست.

دلم گرفته!

المیرا — Sat, 21 Jun 2008 09:18:10 GMT

دلم خیلی گرفته

آخرین امتحان دوره ارشد هم تموم شد!

یه سیکل باطل دیگه دور دم خودم چرحیدم! چرا تو این مملکت هر کاری می کنی خروجی اش هیچیه؟؟؟

آموزش: هیچی یاد نمی گیری هیچی یاد نمی دی! فقط یه مدت به جای یه حافظه کوتاه مدت باید یه سری اطلاعات قدیمی رو ذخیره کنی و بعد از پرینت گرفتنش تو برگه شیفت دیلیتشون کنی!

چیزهائی که می خونی به درد احدالناسی نمی خوره! لذت یادگیری و ارضای حس علم جوئی و کنجکاوی که کیلو کیلو پیش کش!

اصلا اینها رو بی خیال! نمره اش رو که میخواهی برا در رفتن از این جهنم دره! اونم نه که خیلی با سوادن آقایون! نمره ها همه از 16 شروع می شن! نه که ایزوله هم شدن اطلاع ندارن که معدلهای ارشد 17-18 جاهای دیگه!

خلاصه دلمون رو ایجا هم به درد آوردن رفت!

چی کار کنم این دفعه نمی تونم مثبت بنویسم! گفتم اولش دلم گرفته ... خیلی

صبح زیبا

المیرا — Tue, 15 Apr 2008 05:39:40 GMT

زیباترین صبح، پس از سیاهی شبی است که هیچ دلیلی برای پایانش نمی دیدی!

صبح به خیر

گشایش

المیرا — Sun, 06 Apr 2008 11:15:03 GMT

"قفل یعنی کلیدی هست" این جمله زیبا رو تو وبلاگ یکی از دوستان دیدم... از اونجائی که یه مدته به یه قفل اساسی برخوردم، این جمله یه نور کوچولو تو ابرهای تیره دلم باز کرد... داشتم فکر می کردم که خوب این کلیدها کجان و چه جوری می شه پیداشون کرد که دوباره یاد یه شعر قدیمی افتادم که می گه: "خدا گر ز حکمت ببندد دری ز رحمت گشاید در دیگری" امیدوارم در روزهائی که درپیشه این ابرهای نا امیدی هم از بین برن، دلم برای خورشید تنگ شده! .. آخه یه مدت طولانی که این سوزن سرنوشت من رو مصرع اول گیر کرده!

این متن رو هم تو یه وبلاگ دیدم برام جالب بود: "هر وقت دلت تکان خورد، بخند. خدا است، داره با تو شوخی میکنه میگه این دل هنوز هم همین جاست و هنوز هم کوچیکه، هنوز هم به این جا و آن جا بسته است."

یعنی من مُردم؟؟؟

المیرا — Thu, 03 Apr 2008 22:11:47 GMT

شعر از پابلو نرودا شاعر شیلیایی با ترجمه‌ی احمد شاملو:

به آرامی آغاز به مردن مي‌كنی
اگر سفر نكنی،
اگر كتابی نخوانی،
اگر به اصوات زندگی گوش ندهی،
اگر از خودت قدردانی نكنی.

به آرامی آغاز به مردن مي‌كنی
زماني كه خودباوري را در خودت بكشی،
وقتي نگذاري ديگران به تو كمك كنند.

به آرامي آغاز به مردن مي‌كنی
اگر برده عادات خود شوی،
اگر هميشه از يك راه تكراری بروی …
اگر روزمرّگی را تغيير ندهی
اگر رنگهای متفاوت به تن نكنی،
يا اگر با افراد ناشناس صحبت نكنی.

تو به آرامی آغاز به مردن مي‌كنی
اگر از شور و حرارت،
از احساسات سركش،
و از چيزهايی كه چشمانت را به درخشش وامی‌دارند
و ضربان قلبت را تندتر مي‌كنند،
دوری كنی . . .،

تو به آرامی آغاز به مردن مي‌كنی
اگر هنگامی كه با شغلت،‌ يا عشقت شاد نيستی، آن را عوض نكنی
اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نكنی
اگر ورای روياها نروی،
اگر به خودت اجازه ندهی
كه حداقل يك بار در تمام زندگيت
ورای مصلحت‌انديشی بروی . . .
-
امروز زندگی را آغاز كن!
امروز مخاطره كن!
امروز كاری كن!
نگذار كه به آرامی بميری!
شادی را فراموش نكن!

با تشکر از ساناز عزير به خاطر ايميل اين شعر زيبا

چهار فصل زندگیم!

المیرا — Sun, 02 Mar 2008 11:35:58 GMT

طی دو هفته اخیر قسمت شد چهار فصل رو با هم تجربه کنم! 2و3 اسفند رفتم تبریز، برف می اومد و هوا خیلی خیلی سرد بود مجبور بودم پالتو بپوشم و چکمه پام کنم! 9و10 برای شرکت در کلاسهای پربار ارشد رفتم یزد اونجاهم اونقدر گرم بود که نفس آدم بند می اومد. بقیه روزها هم که تهران رو سوک سوک کردم برای اینکه از این سرماخوردگی های الکی بهاری نخورم باید یه کتی رو مانتو می پوشیدم! در واقع این روال حالا حالا ها ادامه خواهد داشت! چون برای پیشبرد هر کدام از 3 بخش مهم فعلی زندگی باید مدتی بین این سه شهر در رفت و آمد باشم! آخ که از این مارکو پولو بازی خسته شدم! یعنی واقعا طوری شده این ساک رو باز نکرده باید ساک سفر بعدی رو ببندم! اونم بین چه مسافتها و چه آب و هواهائی!

خدا آخرشو به خیر کنه!